اختراع نانو کامپوزیت جدید

پژوهشگران ایرانی با استفاده از فناوری نانو موفق به ساخت نانوکامپوزیت دندانی برای استفاده در دندانپزشکی ترمیمی و ‏پرکردن دندان‌های قدامی شدند. استفاده از لیزر آرگون جهت پخت این مواد و انتخاب طول موج خاص، نسبت به سیستم‌های ‏تابش معمول باعث شده است تا با شدت کمتر بتوان به درجه تبدیل و عمق پخت مناسب دست یافت و به علت زمان پخت ‏کوتاه‌تر و گرمای کم‌تر، آسیب پالپ دندان کاهش یابد. کامپوزیت ‌های دندانی نورپخت به دلیل زیبایی قابل توجه و همرنگ بودن آنها با دندان، خواص فیزیکی و مکانیکی مناسب ‏و عدم عوارض جانبی برای بیمار و دندانپزشک و نیز کاربرد راحت، جایگاه ویژه‌ای در بین مواد دندانی ترمیمی به خود اختصاص ‏داده‌اند.

سید شهاب ‌الدین میرسعسعانی، کارشناس ارشد مهندسی پزشکی (بیو مواد) از دانشگاه صنعتی امیرکبیر در مورد تحقیقات ‏صورت گرفته، گفت: ساخت نانوکامپوزیت دندانی برای استفاده در دندانپزشکی ترمیمی و پرکردن دندان‌های قدامی از اهدافی ‏بود که در این تحقیق به دنبال آن بودیم.همچنین در این تحقیق، تأثیر شدت ‌های مختلف لیزر آرگون و درصدهای متفاوت فیلر ‏بر روی میزان جذب آب و حلالیت نمونه‌ها بررسی شد.

این محققان ابتدا به تهیه رزین با استفاده از ترکیبی از ‏Bis-GMA‏ و ‏TEGDMA پرداختند و با ترکیب رزین با نانوذرات ‏SiO2‌‏ به عنوان نانوفیلر و افزودن کانفورکینون به عنوان آغازگر نوری برای پخت کامپوزیت، نانو کامپوزیت ‌های دندانی را تولید ‏کردند.نانوکامپوزیت تهیه شده در تست‌های گوناگون حلالیت و جذب آب بر روی نمونه‌های مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت.

استفاده از لیزر آرگون جهت پخت این مواد و انتخاب طول موج خاص، نسبت به سیستم‌های ‏تابش معمول باعث شده است تا با شدت کمتر بتوان به درجه تبدیل و عمق پخت مناسب دست یافت و به علت زمان پخت ‏کوتاه‌تر و گرمای کم‌تر، آسیب پالپ دندان کاهش یابد

به گفته میر سعسعانی، استفاده از نانوذرات ‏SiO2‌‏ با اندازه اولیه ‏nm‏۱۰ و استفاده از لیزر آرگون برای پخت کامپوزیت به جای ‏استفاده از سیستم‌های متداول نظیر لامپ‌های هالوژن از ویژگی‌های ممتاز این طرح است.

استفاده از نانوذرات در ساخت این نانوکامپوزیت‌ها منجر به بهبود پرداخت سطحی و استحکام خمشی این کامپوزیت‌ها ‏نسبت به نمونه‌هایی که دارای فیلرهایی با ابعاد میکرو هستند، شد.‏

مدیر واحد مهندسی تجهیزات پزشکی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با ابراز امیدواری به ادامه تحقیقات ‏در فاز جدید افزود: «قصد داریم در ادامه کار به بررسی ساخت کامپوزیت دندانی با ترکیبی از نانوذرات و ذرات میکرو برای ‏دستیابی به خواص فیزیکی و مکانیکی بهینه‌تر، بپردازیم.»‏

طرح ساخت ‏نانوکامپوزیت دندانی بر پایه (‏Bis-GMA + TEGDMA + SiO2‌‏)پخت شده با لیزر آرگون، با شماره ثبت ۴۷۱۲۸ در سال ۱۳۸۷ به نام سید شهاب الدین میرسعسعانی ثبت اختراع شده است.یکی از نتایج این کار تحقیقاتی که توسط سید شهاب‌الدین میرسعسعانی و همکاران وی صورت گرفته، درمجله ‏«IEEE Transactions on NanoBioscience‏» منتشر شده است.

منبع: ایسنا

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *